Blog


Als bomen in de winter 2017: een interview met de regisseur


Toneelgroep Klem speelt “Als bomen in de winter”
De regisseur aan het woord

klem-groepkopie med hr

Er wordt weer volop gerepeteerd bij toneelgroep Klem. Vlak voor kerst, op 22 en 23 december brengen zij hun eindejaarsproduktie: “Als bomen in de winter”. Een stuk geschreven door Pierre Soetewey en geregisseerd door Philip Maes. In 2003 Speelde Klem dit stuk ook al. Nu, 14 jaar later doen ze het opnieuw met een ietwat gewijzigde cast. Wij hadden een gesprek met de regisseur. Hij legt uit waarom dit stuk opnieuw wordt gespeeld, wat we zullen te zien krijgen en nog veel meer.

We zullen maar met de deur in huis vallen. Waarom opnieuw “Als bomen in de winter”?
Na de “Bingo”-trilogie en “Voetbal en Parfait d’amour”, de vier vorige stukken die we speelden, vonden we bij Klem dat het terug tijd was om nog eens een stuk te spelen waar de nadruk niet ligt op hilariteit. Een stuk waar zowel de spelers als de toeschouwers echt kunnen van genieten. Na zijn avontuur in “De Serristen 2” wilde Paul Vandenput nog één keer schitteren op het podium met een grote rol. Het was hij die heeft gevraagd of het geen goed idee zou zijn om dit stuk nog eens te spelen. Noch de andere spelers, noch ik als regisseur hebben daar lang over moeten nadenken. “Als bomen in de winter” is immers een fantastisch stuk boordevol emotie en hier en daar zo herkenbaar. We belden even rond naar de andere spelers en iedereen was meteen enthousiast.

Wordt het een kopie van 14 jaar geleden?
Nee, zeker niet! Al moet ik zeggen dat sommige zaken niet kunnen veranderen natuurlijk. De tekst is grotendeels dezelfde gebleven en aan het decor hebben we ook niet zoveel veranderingen aangebracht. De spelersgroep daarentegen is wel lichtjes gewijzigd. Zo zijn er 2 rollen die door iemand anders gespeeld worden en heb ik ook wat gesleuteld aan het laatste bedrijf. Veertien jaar geleden had ik dat al een beetje herwerkt en voor deze nieuwe versie zijn er weer heel wat aanpassingen gebeurd. Het einde van het verhaal blijft hetzelfde maar het wordt op een heel andere manier gebracht.

Hoe vlotten de repetities?
We zitten volledig op schema al zullen de laatste twee weken nog heftig worden. We spelen nu elke keer een volledige doorloop en dat vergt van sommige spelers serieus wat inspanning. Het is niet alleen veel tekst maar hij moet ook nog op de juiste manier gespeeld worden en de emotie moet juist zitten. Ik ben wel blij om nu al te kunnen zeggen dat ik fier ben op de spelersgroep. Ze bezorgden mij al meermaals kippenvel tijdens de repetities. Ik hoop echt dat ze tijdens de komende voorstellingen het publiek kunnen raken zoals ze dat al met mij gedaan hebben.

Op welke manier dan?
Wel, het verhaal van “Als bomen in de winter” is eigenlijk een emotionele rollercoaster. Er wordt op sommige momenten gelachen maar op andere momenten slaagt de sfeer helemaal om en volgen er scènes vol haat en woede of verdriet. Het is net dat wat dit toneelstuk zo mooi maakt. Het is op die momenten dat je ziet tot wat de spelers in staat zijn. En ik zal tot op de laatste repetitie er alles aan doen om elke scène en elk woord juist te zetten.

Je bent er duidelijk serieus mee begaan …

Zeker weten. Ik wil hier dan ook mijn paradepaardje van maken. Een stuk waar ik fier op zal kunnen zijn. De vorige 4 stukken waren heel leuk om te regisseren (en spelen). Een komedie brengen waarbij je het publiek aan het lachen brengt tijdens de voorstellingen is altijd een leuk gevoel. Het maakt niet alleen de toeschouwer maar ook de spelers blij. Dit stuk daarentegen is iets helemaal anders. Wanneer een personage kwaad is dan moet het publiek dat ook voelen, wanneer iemand verdrietig wordt dan moeten de mensen in de zaal ook geraakt worden. Daar ligt nu net de uitdaging voor mij en vooral ook voor de spelers.

Waarover gaat het stuk eigenlijk?
“Als bomen in de winter” vertelt het verhaal van Pol Vandermissen die noodgedwongen moet opgenomen worden in het rusthuis. Dat dit dik tegen zijn zin is zal iedereen geweten hebben. De relatie met zijn dochter is al jaren verzuurd maar zij geeft niet op. Omdat er in de mannenvleugel geen plaats is komt Vandersmissen voorlopig terecht op de vrouwenafdeling. Hij krijgt een kamer vlak naast Juffrouw Demaegdt. Zij is een levenslustige vrouw die al snel contact zoekt met hem. Dat eerste contact verloopt niet zoals Demaegdt zou willen maar toch blijft ze hem bezoeken. Waarom is deze man zo verbitterd geraakt?, waarom is de relatie met zijn dochter zo slecht? En vooral, zal Demaegt er in slagen hem terug wat levenslust te geven? Je komt het allemaal te weten tijdens de opvoeringen.

Wie zijn die spelers?
Paul Vandenput speelt Pol Vandersmissen, de oudere man die moet opgenomen worden in het rusthuis. Myriam Van Voorhuyzen speelt zijn dochter. Josiane De Becker kruipt in de huid van Juffrouw Demaegdt. De cast wordt verder aangevuld door Jaqueline, de nicht van Demaegt en gespeeld door Kathleen Vanherentals. Mich, de hulpverlener wordt gespeeld door Jean-Pierre Muyldermans en de directeur van het rusthuis wordt vertolkt door kersvers voorzitter van Klem: Ward Bartholomees.

Deze zes moeten het dus waarmaken binnenkort?
Wel zij niet alleen. De voorstelling wordt namelijk een samenspel van enerzijds de acteurs en hun tekst en anderzijds licht en geluid. Die twee elementen zullen een zeer belangrijke rol spelen in de sfeerzetting. Het wordt niet zomaar een belicht podium, nee er zullen op sommige momenten accenten gelegd worden. Dat, gecombineerd met muziek moet gewoon goed zitten. Niet alleen de spelers maar dus ook de mensen van licht en geluid zullen alert moeten zijn.

Wat brengt de nabije toekomst voor Klem?
Jammer genoeg zal het wachten zijn tot december 2018 voor een volgende produktie. Normaal gezien zou er nog eentje zijn in maart/april maar door omstandigheden buiten onze wil om kan deze niet doorgaan.

Hoezo, buiten jullie wil om?
Wel er wordt blijkbaar niet zo nauw meer gekeken bij de reservaties van de grote zaal van het GC Felix Sohie. In principe is het zo dat wanneer je de zaal huurt, je daar ook recht op hebt het jaar nadien in dezelfde periode. Dit jaar zijn we van maart naar april verschoven om buiten de organisatie van de “Nacht van de geschiedenis” te blijven maar de flexibiliteit die Klem toont wordt blijkbaar niet echt geapprecieerd. Voor volgend jaar is er immers geen enkel week-end meer vrij. Niet in maart en niet in april. Blijkbaar kunnen andere verenigingen zomaar met die data gaan lopen. Als de planning het toelaat zal Klem dus opnieuw te bezichtigen zijn in december volgend jaar.

Wat wil je nog kwijt over de komende voorstellingen?
Wel voor de gemakkelijkheid misschien nog even da data herhalen: vrijdag 22 en zaterdag 23 december telkens om 20 uur in het GC Felix Sohie.
Kaarten zijn te koop bij de Hoeilaartse cultuurdienst, bij Mimi’s optiek op het Gemeenteplein in Hoeilaart of rechtstreeks via de spelers.


Philip

Philip, hier als acteur in één van de vorige stukken. Dit keer neemt hij opnieuw de regie in handen. "Ik zal tot op de laatste repetitie er alles aan doen om elke scène en elk woord juist te zetten".

Interview met Philip Maes - Regisseur Bingo 3

Bingo 3 bijna helemaal klaar voor première

HOEILAART – De spelers van toneelgroep Klem zitten in de laatste fase van hun repetitieproces. De laatste details worden bijgewerkt en op vrijdag 16 en zaterdag 17 december kan u komen kijken naar het eindresultaat. Bingo 3 oftewel “Kerstmis provençale van Ruud De Ridder wordt geregiseerd door Philip Maes. Hij neemt bovendien ook nog de rol van Cois voor zijn rekening. Een gesprek met de man die beide zaken combineert.

Dit is het derde jaar dat jullie Bingo spelen. Wisten jullie twee jaar geleden dat dit zou gebeuren?
PM: Nee, totaal niet. Het is eigenlijk eerder toevallig dat we er zijn op uitgekomen. We vonden Bingo 1 een leuk stuk en vlak na de opvoeringen ontdekten we dat er nog een tweede deel was. (Burenbaby). We beslisten dan maar om ook dat te spelen gezien het succes van onze opvoeringen van Bingo. Toen we eind vorig jaar op zoek gingen naar een stuk voor dit jaar kwamen we toevallig uit op “Kerstmis provençale”. Aan de titel te zien leek ons dat wel een tof stuk om in december te brengen. En vermits het een Ruud De Ridder was zijn we het beginnen lezen. Het is pas dan dat we merkten dat dezelfde personages meespeelden. Na wat zoekwerk werd duidelijk dat dit het laatste deel was uit de Bingo-trilogie.

In deel 2 werd een baby geboren en werd Cois halsoverkop verliefd op het nichtje van Claire. Staan er ons in dit laatste deel nog  zo’n dingen te wachten?
PM: Wel, het zou geen stuk van Ruud De Ridder zijn als er geen hilarische toestanden inzitten natuurlijk. Dit keer mag het publiek zich verwachten aan de thuiskomst van Carl, de zoon des huizes bij Pierre en Claire en ook de oude buren komen opnieuw langs. Daarenboven zal Boelie, de Deense dog van Cois en Hilda ook nog voor een verrassing zorgen.

Is het niet moeilijk voor jou om zowel te spelen als de regie van het stuk te doen ?
PM: Dat valt eigenlijk heel goed mee. Het is niet de eerste keer dat ik dat doe en het is gewoon een kwestie van alles goed voor te bereiden en te zorgen dat je als regisseur al weet waar je met het stuk naartoe wil alvorens de repetities beginnen. Het is wel wat moeilijker om mijn eigen tekst van buiten te leren, het neemt wat meer tijd maar uiteindelijk komt dat allemaal wel goed.

Bingo 3 is eigenlijk een stuk geschreven voor het Echt Antwerps theater. Zijn er geen typisch Antwerpse zaken in het stuk verwerkt? 
PM:
Vooral de taal is echt Antwerps. Sommige zaken klinken gewoon niet als je ze omzet naar het algemeen beschaafd Nederlands en sommige grappen werken absoluut niet. Vandaar dat we het ook brengen in het Hoeilaarts dialect.

Er wordt dus veel geschrapt zo te horen?
PM:
Ja en nee want voor alles wat ik schrap komt er wel iets anders in de plaats. Ik heb er in dit stuk voor gezorgd dat er hier en daar wat actualiteit in verwerkt zit en ook dingen die in Hoeilaart gebeurd zijn komen aan bod. Een kapotte waterleiding of  weinig parkeerplaats, het zit er allemaal in. Wat dat betreft zal het stuk zeker herkenbaar zijn.

Verwacht je opnieuw zoveel positieve reacties als de twee vorige jaren of ben je niet een beetje bang dat het van het goeie teveel wordt?
PM:
Wel wat wij elke keer horen is dat de mensen blij zijn dat ze eens goed hebben kunnen lachen. Ik ben er van overtuigd dat ze dat ook nu weer gaan kunnen doen. En ook al is het deel 3, het zijn weer allemaal nieuwe situaties. Ik denk niet dat het teveel zal worden. Ik ga er ook van uit dat iemand als Ruud De Ridder anders nooit deze trilogie zou gemaakt hebben. De herkenbare “Gade zwijgen” van Cois die is nog wel gebleven. Die zal ongetwijfeld al voor wat gelach zorgen.

Het wordt dus lachen van begin tot einde?
PM:
Da’s misschien wat veel maar ik ben er van overtuigd dat er veel zal gelachen worden. Ik heb intussen al zoveel stukken geregisseerd dat ik weet welke grappen werken en welke niet, Waarmee de mensen zullen lachen en waarmee niet. Heel wat tekst is dus ook veranderd door het feit dat ik er mijn eigen draai heb aan gegeven.

Wie zien we aan het werk tijdens de voorstellingen?
PM:
Er zijn uiteraard de twee koppels waar het allemaal om draait. Pierre (gespeeld door Jean-Pierre Muyldermans) en Claire (Josiane De Becker) en Cois (Philip Maes) en Hilda (Kathleen Vanherentals). Daarnaast zijn ook de twee ex-buren Marcel (Patrick Vanstallen) en Jeanne (Myriam Van Voorhuyzen) nog te gast en verwelkomen we in Bingo twee nieuwe personages. Francine (Monique Happaerts), de moeder van Cois komt haar zegje doen en Carl (Ward Bartholomees), de zoon van Pierre en Claire staat onaangekondigd voor de deur. Ward is trouwens een nieuwe speler die met dit stuk aan zijn première toe is. Spannend!

Al even spannend is wellicht het feit dat er dat week-end nog andere evenementen worden georganiseerd.
PM:
Zeg dat wel. Er is tijdens die dagen ook het kerstconcert in de kerk en op het plein voor het GC Felix-Sohie staat de kerstmarkt opgesteld. Het is dus onvermijdelijk dat er serieus wat parkeerproblemen zullen zijn door de werken aan het Gemeenteplein. Ik wil daarom ook graag een oproep doen aan iedereen die komt kijken om zeker op tijd te vertrekken. We willen heel graag om 20 uur starten met de voorstelling dus zorg ervoor dat je op tijd bent.

Tot slot: waarom moeten de mensen naar Kerstmis provençale komen kijken?
PM:
Omdat het volgens mij altijd leuk is om een ontspannend avondje toneel te kunnen meemaken. Als er dan ook nog eens goed kan gelachen worden dan is dat mooi meegenomen want het is tegenwoordig al genoeg kommer en kwel. We zullen met alle spelers er alles aan doen om alle zorgen voor twee uur te kunnen vergeten.

We zijn benieuwd. Veel succes met jullie voorstellingen.

Kerstmis provençale wordt gespeeld in het GC Felix-Sohie op vrijdag 16 en zaterdag 17 december. De voorstellingen beginnen om 20 uur. Kaarten zijn te koop bij Mimi’s optiek op het Gemeenteplein en bij de Hoeilaartse cultuurdienst.


 

Volop repeteren

December komt eraan en dat wil zeggen dat we bij Klem weer volop aan het repeteren zijn. Op 20 en 21 december brengen we het stuk 'De snullen’ van Francoise Dorin. 3 vrouwen wonen sinds een jaar samen op een appartementje. Ze zijn vrij in wat ze doen en laten en hebben het goed zo. Ze hebben dan ook besloten om dat zo te houden en zweren om geen man meer te nemen. Op een bepaalde dag belt Alex aan. Zal hun belofte stand houden ? Kathleen Vanherentals, Myriam Van Voorhuyzen, Josiane De Becker en Jean-Pierre Muyldermans doen op dit moment hard hun best om alle tekst te memoriseren.   

Geëvalueerd

Tussen kerst en nieuw en vlak na het week-end van onze produktie hebben we de evaluatie gepland. Door de vele positieve reacties kunnen we natuurlijk niet anders dan zeer blij zijn met het resultaat. Als de mensen na de opvoering een goed gevoel hebben, dan hebben wij dat ook. Daar doen we het immers allemaal voor. 
Op alle vlakken kunnen we "Jezus, Maria, Jozef" als positief afsluiten.
Het is nu tijd om vooruit te kijken. Als we op 22 en 23 maart op het podium willen staan dan is er geen tijd te verliezen en moeten we meteen weer aan de slag. We weten nu ook wie kan en wil spelen en overwegen nog een aantal stukken die in aanmerking komen. Eén ding is nu al zeker: als we spelen dan wordt het zeker weer een komedie.

Evaluatie

Nu we toch al even bekomen zijn van de opvoeringen het voorbije week-end en het kerstmenu ook is opgegeten kunnen we even tijd maken om onze net afgelopen produktie te evalueren. Alles lgt immers nog fris in ons geheugen en zo is dat meteen achter de rug voor de jaarwisseling eraan komt.
Er moet trouwens ook zeer snel beslist worden wat we in maart volgend jaar gaan doen. Zijn er mensen genoeg die willen en kunnen spelen en zo ja wat spelen we dan ? Er zijn al vage plannen maar het is nog maar de vraag of we die gaan uitvoeren. Wat het ook zal worden, u zal het snel te weten komen als u onze neiuwsblog blijft volgen.

                                                                                                                                                                                               © Maesie Produkties 2012 / Philip Maes